Goooodmorninggg!!!

Πάλι εδώ!

Αποφάσισα να δώσω σ' αυτό το blog που το αγάπησα πολύ και γνώρισα διαδικτυακά ενδιαφέροντες ανθρώπους μέσα απ' αυτό, μια τρίτη ευκαιρία. Τώρα είμαι λίγο πιο μεγάλη και πιο έμπειρη από διαδίκτυο. Έχω κι ένα blog επώνυμο, στο οποίο δημοσιεύω τα γραπτά μου (διηγήματα και άρθρα).

Αλλά εδώ θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου (και όχι μόνο) γι΄ αυτό διατηρώ προς το παρόν την ανωνυμία μου-με κάνει αυτό να αισθάνομαι πιο ελεύθερη.

Ο χρόνος μου είναι περιορισμένος, αλλά για να έχει ένα νόημα όλο αυτό, προσανατολίζομαι να ανεβάζω ένα post την εβδομάδα μέσα στο Σαββατοκύριακο, που όσο να ΄ναι χαλαρώνουν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις.

Με την καραντίνα πώς τα πάτε;

Εγώ την παλεύω κάπως γιατί και πριν εργαζόμουν κυρίως από το σπίτι, οπότε δεν έχουν έρθει εντελώς τα πάνω κάτω στη ζωή μου, όπως έχει συμβεί σε άλλους ανθρώπους. Επίσης ζω σε σχετικά μεγάλο σπίτι, οπότε έχω τον δικό μου προσωπικό χώρο, κι ένα μπαλκόνι στενούτσικο αλλά περιμετρικά του σπιτιού, γεμάτο πολλά και όμορφα λουλούδια (να ΄ναι καλά η μαμά!).

Ωστόσο έχει και για εμένα δυσκολίες αυτή η κατάσταση. Μου λείπουν οι φίλοι μου, με τους οποίους διατηρώ τακτική τηλεφωνική κυρίως αλλά και μέσω skype επικοινωνία, μου λείπουν τα μαθήματα tai-chi, μου λείπουν οι βόλτες κυρίως προς τη θάλασσα που τώρα απαγορεύονται..Τα μουσεία, τα σινεμά, τα θέατρα...

Τέλος, αν και είναι μια κάποια λύση με έχουν κουράσει τα ατελείωτα mails, zoom, skype για δουλειά ή επιμόρφωση, ειδικά αν η σύνδεση έχει προβλήματα, ή αν τα μυαλά έχουν προβλήματα και μιλάει ο ένας πάνω στον άλλο, πετάγεται, διακόπτει...

Δεν ξέρω αν με νιώθετε... 

Θα χαρώ πολύ αν κάποια/ος διαβάσει αυτό το μήνυμα που έριξα στο μεγάλο μπουκάλι του διαδικτύου.

Άραγε θα βρω παραλήπτες;

Γράψτε μου κάτι στα σχόλια αν θέλετε, θα χαρώ πολύ ν' ακούσω και τις δικές σας σκέψεις.

Τα λέμε (ελπίζω να μη μείνω εδώ μόνη σαν το λεμόνι) σύντομα.

Τα φιλιά μου!

Εύη